Ve deniz taşardı gözlerinden,

Hırçın dalgalarla dolu bir deniz..

Bakan ya cesaret edemezdi gözlerinden yüreğine inmeye,

Ya da o arsız dalgalarda boğulurdu..

Ya başlangıcı olurdu o bakışlar,bir milâdın,

Ya da bir ölünün sığındığı baraka..

Ya yitip giderdin o dalgalarda,

Ya da..

Kaçamak gülümsemelere yer yoktu.

Ya bağıracaktın,ben burdayım,diye,

Ya da sinip gidecektin esen rüzgârla..

Deli cesaretiyle bağırdı birgün bir kız,ben burdayım,

Önce hafif bir rüzgâr serinletti yüzünü,

Saçlarını savurdu yavaşça..

Yüreğe inebildiğini sandı,

Dalgaları aşabildiğini..

Derin bir nefes aldı,

Ciğerleri son bir kez temiz havayla doldu..

Son bir nefes..

Yavaşça ıslandı saçları,

Yavaşça ıslandı vücudu.

Son kez gülümsedi buruk bir şekilde..

Ve yavaşça kayboldu hırçın dalgalarda.

Son nefesi bitene dek silinmedi gülümsemesi yüzünden.

Gözlerini açtığındaysa,

O barakadaydı..